Φτιάχνουμε μαρτάκι!

Κάθε φορά τα τελευταία χρόνια που φτιάχνω αυτά τα βραχιολάκια θυμάμαι τη γιαγιά μου. Μας τα έφτιαχνε, στην αδερφή μου και σε εμένα και μας τα έδενε στο χέρι το τελευταίο βράδυ του Φεβρουαρίου, ποτέ την πρώτη Μαρτίου μην τυχόν και μας δει ο ήλιος και μας κάψει. Κάτι που φυσικά όπως μας αποκάλυψε πολύ αργότερα θεωρούσε λίγο χαζό αλλά έτσι ήθελε το έθιμο έτσι έκανε. Στον τόπο μου αλλά και στην ευρύτερη περιοχή βγάζαμε το μαρτάκι την ένατη μέρα του μήνα, το πρωί, και το αφήναμε σε ένα κλαδί για να το πάρουν τα πουλάκια και να φτιάξουν τη φωλιά για τα αβγά τους. Όταν μετέπειτα στο δημοτικό έβλεπα τις φίλες μου να το έχουν μέχρι το τέλος του μήνα κοιτούσα με απορία…πάνε τα πουλάκια σκεφτόμουν δεν θα φτιάξουν φωλιά (ε εντάξει στην πρώτη δημοτικού!!). Αλλά η κάθε περιοχή έχει τα δικά της έθιμα. Μακρηγόρησα ε? Πάμε να φτιάξουμε το δικό μας μαρτάκι. 

Χρειαζόμαστε μία κόκκινη και μία άσπρη κλωστή και μόνο.


Κάνουμε ένα κόμπο τις κλωστές στην άκρη και τις στρίβουμε πολλές φορές. Θα στρίβει όλος ο κορμός αλλά εμείς δεν πτοούμαστε! Κάνουμε και στο τέλος έναν κόμπο και δένουμε στο χέρι. Στο δικό μου μου αρέσει να αφήνω τις άκρες!


Αυτό είναι το κλασσικό παραδοσιακό μας μαρτάκι. Επιτρέψτε μου να γίνω «κακιά». Όπως για το Πάσχα τα αβγά που βάφω είναι κόκκινα και μόνο γιατί ο Χριστός ούτε μπλε ούτε κίτρινο αίμα είχε, έτσι και το μαρτάκι πιστεύω πως πρέπει να είναι αυτές οι δύο κλωστές και μόνο. Άλλωστε βραχιόλια με μπιχλιμπίδια φοράμε όλο το χρόνο. Και όσο και αν ακούγεται παλιομοδίτικο ας κάνουμε τουλάχιστον αυτό το έθιμο όπως μας το έμαθαν οι γιαγιάδες μας, να τις θυμόμαστε που και που!

Καλό μας μήνα!

ΥΓ. Αυτό το διάστημα δεν είχα internet γιατί είχα τη φαεινή ιδέα να πειράξω κάτι ρυθμίσεις. Ως εκ τούτου έκανα αναγκαστική αποτοξίνωση με αποτέλεσμα να πάρει φωτιά το βελονάκι και η ραπτομηχανή. Έχω πολλά όμορφα να σας δείξω το επόμενο διάστημα!

Πλεκτό cowl

Ο καιρός δεν λέει να φτιάξει…πότε θα έρθει αυτή η άνοιξη επιτέλους…δεν αντέχω άλλο. Για εμάς ο χειμώνας ήταν δύσκολος από πολλές απόψεις και πλέον χρειαζόμαστε μια αποσυμπίεση.

Όσο ακόμα κάνει κρύο όμως, πρέπει να είμαστε προστατευμένοι και κυρίως ζεστοί. Τι πιο ωραίο λοιπόν από ένα πλεκτό, ζεστό, αφράτο, χουχουλιάρικο cowl. Φτιάξτε το και εσείς ακολουθώντας τις οδηγίες μου για κάποιον που αγαπάτε πολύ ή για τον εαυτό σας.


Το σχέδιο είναι δικό μου και λίγο πολύ της στιγμής. Ότι χρεαστείτε μη διστάσετε!
Χρησιμοποίησα ένα πολύ μαλακό και αφράτο ακρυλικό νήμα και βελονάκι νο.4.

Κάνουμε μία αλυσίδα με 122 θηλιές. 
Στην τρίτη θηλιά από το βελονάκι κάνουμε ένα hdc (half double crochet).
Κάνουμε από ένα hdc σε κάθε μία θηλιά μέχρι το τέλος της αλυσίδας. Ενώνουμε με μία slip stitch στην πρώτη θηλιά της αλυσίδας. Τώρα έχουμε ένα μεγάλο κύκλο. Θα δουλέψουμε σε σπιράλ γύρω γύρω. Κάνουμε από ένα hdc σε κάθε μία θηλιά μέχρι να φτάσουμε το πλεκτό μας εκεί που θέλουμε. Στο τέλος κλείνουμε με slip stitch.

Χρησιμοποίησα ένα κουβάρι και το cowl τυλίγεται μία φορά γύρω από το λαιμό. Αν θέλετε μπορείτε να βάλετε κι άλλο νήμα για να γίνει πιο αφράτο!

Αν το φτιάξετε στείλτε μου φωτογραφία!!

Σας χαιρετώ!




Οργανωθείτε, κάνει καλό!

Καλό μήνα σας είπα? Όχι. Καλό μήνα λοιπόν! Έχετε παρατηρήσει τις μέρες που κάνει τώρα τελευταία? Κρατιέμαι μετά κόπων και βασάνων να μην αρχίσω τα σχέδια για την άνοιξη και το Πάσχα. Είναι νωρίς για εμάς εδώ στα ορεινά να κάνουμε σχέδια για την άνοιξη, αλλά το είπαμε είναι η εποχή μου!

Αν υποθέσουμε πως ο Φεβρουάριος είναι προάνοιξη, τότε είναι μία καλή ευκαιρία για λίγη οργάνωση και ξεκαθάρισμα.
Θυμάμαι πέρυσι τέτοια εποχή στα μισά περίπου της εγκυμοσύνης το σπίτι κόντεψε να βγάλει ακόμα και από τους τοίχους το ξύδι που το είχα ποτίσει!


Φέτος ξεκίνησα από τα ντουλάπια της κουζίνας. Αφού ξεφορτώθηκα κάτι μισοραγισμένες κούπες και πιατάκια, έβρασα ότι τσάι και χαμομήλι υπήρχε εδώ και δύο χρόνια, έπιασα το ντουλάπι με τα τρόφιμα. Ομολογώ ότι με έπιασε πανικός και κρατήθηκα με νύχια και με δόντια να μην πω στον Κώστα ότι «τι ωραία θα ήταν αν μου έφτιαχνες αυτά τα ντουλάπια τροφοθήκη (τι τα έχουμε τα μέσα)». Πώς άφησα να γίνει κάτι τέτοιο? Πραγματικά δεν σας δείχνω το πριν. Αίσχος μιλάμε. Έβγαλα έξω ότι υπήρχε, σκούπισα τα χυμένα ρύζια, μακαρόνια, σιμιγδάλια (που πήγαν τα μυρμήγκια οεο??) και πέρασα το ντουλάπι με μία γερή δόση ξύδι. Οπότε άρχισα να τακτοποιώ.
Πίσω πίσω έβαλα αυτά που δεν χρησιμοποιώ συχνά όπως φιδέ, κους κους, καλαμπόκι για ποπ κορν. Μετά άρχιζα να «χτίζω» Πρώτα τα κριθαράκια ανά μέγεθος, μετά τα ρύζια ανά τύπο. Δεν φαίνονται τα μακαρόνια, είναι πίσω από τα σωτήρια βαζάκια. Έχω μαζέψει ουκ ολίγα το τελευταίο διάστημα και κάπως έπρεπε να τα αξιοποιήσω. Άναψε το λαμπάκι!! Όταν λοιπόν ανοίγω ρύζι ή κάτι τέτοιο, μετά δεν το δένω με λαστιχάκι απλά. Γεμίζω ένα από αυτά τα βαζάκια. Έτσι όλα είναι τακτοποιημένα και νοικοκυρεμένα. Τώρα θέλω να βρω ένα μεγάλο βάζο για τα μακαρόνια.
Α! Και να φτιάξω και κάποιο printable για να καλύψω τα βαζάκια. Ε, πως έτσι θα τα αφήσω!?

Εσάς σας έπιασε καθόλου αυτό το μικρόβιο της άνοιξης?

DIY Χριστουγεννιάτικη γιρλάντα

                                 


Φέτος πρώτη χρονιά έφτιαξα κάτι σχετικό με τα Χριστούγεννα. Όχι ότι με έπιασε το πνεύμα των Χριστουγέννων, όχι. Πέρα από το δέντρο και τα μελομακάρονα άντε και καμιά θεματική ταινία δεν συμμερίζομαι όλον αυτόν τον ενθουσιασμό. Φέτος όμως και μετά από πολύυυυυυ pinterest μπήκα και εγώ σε mood. Και αφού έφαγα τον κόσμο να βρω τσόχα έτσι όπως την ήθελα με υπερηφάνια σας παρουσιάζω τη γιρλάντα μου.


Η κατασκευή της είναι πολύ εύκολη. Μερικά κομμάτια τσόχας και λίγες κλωστές κεντήματος και το αποτέλεσμα με αποζημίωσε μία ώρα μετά. Αφού σχεδίασα πάνω στην τσόχα τα δεντράκια τα έκοψα γύρω γύρω. Έκοψα και τις καρδούλες και τους κορμούς. Η αρχική ιδέα ήταν να φτιάξω μόνο τα δεντράκια με τις καρδούλες. Αλλά έτσι όπως κοίταζα εεε στο πάτωμα τα κομμάτια που εεε πετούσα κάτι μου έμοιασε με δέντρο. Αυτό το μεγάλο τρίγωνο εννοώ. Το σουλούπωσα λίγο και αφού το δούλεψα λίγο στο μυαλό μου πήρε αυτή τη μορφή. Και έτσι και έκανα και πέντε μικρότερα για τα διάκενα. Για κορδέλα θα προτιμούσα κόκκινη αλλά η κίτρινη ήταν η μόνη που είχα. 

Ήθελα να κρεμάσω και τσόχινα στρόγγυλα στολίδια με κεντημένο το «Merry X-mas» και αν και πολλοί με θεωρούν master στο κέντημα δεν κατάφερα να βγάλω ένα αποτέλεσμα που να μου αρέσει…οπότε και το άφησα…


Πολύ θα ήθελα να ανεβάσω το pattern για το όλο concept αλλά…δεν ξέρω πως. Όποιος μπορεί αν βοηθήσει.


Τέλος πάντων, παιδεύτηκα πολύ που θα την κρεμάσω και κατέληξε μετά από κάποιες αποτυχημένες θέσεις πάνω από την πόρτα του μπάνιου.

Σας έχω άλλη μία κατασκευή, πολύ πιο εύκολη.
Προς το παρόν σας χαιρετώ.

P.S.: Μην με παρεξηγήσετε για τις φωτογραφίες, βρήκα ένα πρόγραμμα που έχει διάφορα τέτοια τρελούτσικα και είπα να πειραματιστώ. 


DIY μπομπονιέρες

Όλο θέλω να γράψω και όλο το αναβάλω…τέλος πάντων. Με τη νέα χρονιά ελπίζω να το βάλω και αυτό σε ένα πρόγραμμα. 

Προς το παρόν προετοιμαζόμαστε για τη βάπτιση του μικρούλη που θα γίνει δύο μέρες μετά τα Χριστούγεννα. Μες στο καταχείμωνο, αλλά είναι ωραίο να παίρνει κανείς το όνομά του την ημέρα εορτής του. Και ενώ με τον άντρα μου είχαμε συμφωνήσει τι θα κάνουμε κατά έναν περίεργο τρόπο κατάφερα μόνο τις προσκλήσεις να φτιάξω. Πάνε οι στολισμοί και όλα αυτά τα τρελούτσικα. Δεν πειράζει όλα για κάποιο λόγο γίνονται. 

               

Σας έλεγα λοιπόν για τις προσκλήσεις που για την ακρίβεια είναι πρόσκληση και μπομπονιέρα μαζί. Ήθελα κάτι παιδικό μεν αλλά διαχρονικό. Και αυτά τα ποδηλατάκια ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Τα παρήγγειλα από το ίντερνετ και το κόστος του ήταν κάτι λιγότερο από 15 ευρώ. Να τονίσω πως είναι ξύλινα. Μαζί με διάφορες κορδέλες από το jumbo, άπρη γάζα και τρία κουφέτα έκαστη, το συνολικό κόστος δεν ξεπέρασε τα 20 ευρώ, για 30 μπομπονιέρες. Την πρόσκληση -άλλη πονεμένη ιστορία- την έγραψα μόνη μου. Δεμένη με μία από τις κορδέλες ήρθε και έδεσε. Το αποτέλεσμα μου άρεσε πολύ. Σκέφτομαι να κολλήσω μαγνητάκι από πίσω και να την έχω στο ψυγείο.

Κατά τα άλλα οι μέρες μας από την τελευταία φορά που σας έγραψα κυλάνε ήσυχα. Αν εξαιρέσω μία ουρολοίμωξη που ταλαιπώρησε τη μικρή, βέβαια.

Για τη βάπτιση τα έχουμε όλα έτοιμα, εεε εκτός από τα φαγητά φυσικά. Να περάσει και αυτό να χαλαρώσουμε. 

Πλησιάζουν και τα Χριστούγεννα και εγώ ακόμα να στολίσω. Γενικά δεν με πολυπιάνει αυτό το πνεύμα και νομίζω ότι το έχω μεταλαμπαδεύσει και στη μικρή μου που δεν ενθουσιάζεται με τίποτα από αυτά. Σκέφτομαι να φτιάξω μελομακάρονα σήμερα και από αύριο τους στολισμούς. 

Ελπίζω τουλάχιστον να μην είναι άσπρα τα Χριστούγεννα γενικά ο χειμώνας γιατί κάτι με πιάνει….παλαιό κατάλοιπο.

Θα επανέλθω με τις χριστουγεννιάτικες κατασκευές μας. Μέχρι τότε σας χαιρετώ.