Η Στιγμούλα είναι δυνατή

Η οικολογία έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Μία αξία που οφείλουμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας, στα οποία ανήκει ο πλανήτης μας.

IMG_2085

Σε αυτό μας βοηθά η Στιγμούλα. Η  Στιγμούλα είναι μία μικρή σταγόνα που με τις αδερφές της φτάνουν πάνω από ένα άνυδρο και βρώμικο χωριό. Οι αδερφές της, της εξηγούν για ποιον λόγο το χωριό είναι σε αυτή την κατάσταση και έτσι η Στιγμούλα αποφασίζει να πάει εκεί να δει από κοντά τι γίνεται. Εκεί γνωρίζει ένα κοριτσάκι, τη Ζωή, η οποία μόλις την αντικρίζει χαίρεται και τρέχει να το πει σε όλους.

Η Στιγμούλα λέει στις άλλες σταγόνες πως οι κάτοικοι του χωριού κατάλαβαν το λάθος τους και μετάνιωσαν για την αλόγιστη σπατάλη που έκανα στο νερό και πως θέλει να τους βοηθήσει. Έτσι μετά από την προσπάθεια όλων το νερό τρέχει και πάλι στο χωριό και όλοι είναι χαρούμενοι ξανά.

Όλοι οφείλουμε να καταλάβουμε πως το νερό δεν είναι για πάντα και πως η άσκοπη κατανάλωση εύκολα μετατρέπεται σε σπατάλη αυτού του αγαθού.

Μέσω αυτού του βιβλίου τα παιδιά μαθαίνουν εκτός από την αξία της οικολογίας και αυτή της ενότητας και αλληλεγγύης.

Όπως οι αδερφές της Στιγμούλας βοήθησαν στο να έχει πάλι νερό το χωριό, έτσι και τα παιδιά μιας και συνήθως ταυτίζονται με τους ήρωες του κάθε βιβλίου μαθαίνουν πως μόνο όταν είσαι ενωμένος σε μία γροθιά, μπορείς να κάνεις θαύματα.

Η Μαρίνα Γιώτη, με το ταλέντο της τόσο στη γραφή και στην πλοκή, όσο και στην εικονογράφηση με απλά λόγια κεντρίζει το ενδιαφέρον των παιδιών, το οποίο μένει αμείωτο μέχρι το τέλος της ιστορίας. Μάλιστα δίνει τροφή για σκέψη και συζήτηση πάνω σε θέματα που απασχολούν την κοινωνία.

Επίσης, το συγκεκριμένο βιβλίο μπορείτε να το «ακούσετε». Σαρώνετε το QR Code που θα βρείτε στην πρώτη σελίδα του βιβλίου και ο ηθοποιός Κώστας Κρομμύδας θα σας μεταφέρει στον μαγικό κόσμο της Στιγμούλας.

Ευχαριστούμε πολύ τις Εκδόσεις Διόπτρα για αυτό το υπέροχο βιβλίο.

Δείτε το βιβλίο εδώ

Advertisements

Πίκο και Λόλα, Τα όνειρα

Σου αρέσουν τα όνειρα? Πόσο συχνά ονειρεύεσαι? Και πότε τα όνειρα βγαίνουν αληθινά? Πάμε να δούμε τα όνειρα που κάνουν ο Πίκο και η Λόλα και μαζί τους να ονειρευτούμε και εμείς?

IMG_2072.JPG

Λοιπόν, για τον Πίκο είναι ώρα για ύπνο, η Λόλα όμως δεν νυστάζει. Τον πιάνει από το χέρι και τον ταξιδεύει σε έναν μαγευτικό ονειρόκοσμο. Ξεκινούν να αφηγούνται τα όνειρά τους και πηδώντας από το ένα συννεφάκι στο άλλο καταλήγουν να πέφτουν για ύπνο με κρεβάτι τον έναστρο ουρανό. Τους νανούρισαν τα αστέρια λοιπόν και στο όνειρό τους είχαν ότι ζητήσαν.

Ο Πίκο και η Λόλα σε αυτό, αλλά και στα άλλα βιβλία της σειράς που κυκλοφορούν μας ταξιδεύουν σε έναν πολύχρωμο μαγευτικό κόσμο. Μέσα από τα απλά αλλά τόσο καλογραμμένα στιχάκια μαθαίνουμε από πολύ νωρίς για τη φιλία και τη συνεργασία, δύο έννοιες αλληλένδετες. Αλλά δουλεύουμε και τη φαντασία μας και μεταφερόμαστε σε έναν κόσμο που τα όνειρα βγαίνουν αληθινά.

Αυτό το βιβλίο λοιπόν, από τη στιγμή που το πήραμε στα χέρια μας χάρη στην ευγενική διάθεση των εκδόσεων Μεταίχμιο θα το διαβάσουμε σίγουρα μία φορά μέσα στη μέρα. Απευθύνεται σε παιδάκια από 2 ετών αλλά άνετα το παρακολουθούν και παιδάκια μεγαλύτερης ηλικίας. Κύριο ρόλο παίζει η εικονογράφηση που είναι τόσο προσεγμένη στη λεπτομέρεια και τόσο παραστατική που περιγράφει την κάθε στιχομυθία ξεχωριστά.

Μπορείτε να δείτε το βιβλίο εδώ

Ταξιδεύουμε λοιπόν και ονειρευόμαστε και το σίγουρο είναι πως θα αποκτήσουμε και τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς για να μάθουμε τα κατορθώματα των δυο φίλων μας!

Καλές αναγνώσεις!

Ένα βιβλίο και ένα ξεκίνημα

Είμαι πολύ χαρούμενη για αυτή την ανάρτηση και για τις προσεχείς. Αυτό οφείλεται στη συνεργασία του blog με τον καταξιωμένο εκδοτικό οίκο Παπαδόπουλος, τον οποίο και εκτιμώ για το έργο του τόσα χρόνια τόσο στο παιδικό βιβλίο όσο και τις στις εκδόσεις ενηλίκων. Οπότε προετοιμάσου για πολλές βιβλιοπαρουσιάσεις καθώς τα δυο μικρά ζουζούνια μου κάθε βράδυ με ξετινάζουν στο διάβασμα.

Πάμε στο σημερινό βιβλίο τώρα.

IMG_1904

Λοιπόν, το «Γιατί δεν έχω κέφια» της Charlotte Zolotow ήταν από τα πρώτα βιβλία που είχα στη λίστα μου. Η συγγραφέας εξηγεί με πολύ απλά λόγια τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε όλοι μας κάθε μέρα.

IMG_1905

Ξεκινάει με τον μπαμπά που δεν φίλησε τη μαμά πριν φύγει από το σπίτι. Αυτό σε συνδυασμό με την γκρίζα βροχερή μέρα, είχε αποτέλεσμα μία αλυσιδωτή αντίδραση, σαν ντόμινο, και ο εκνευρισμός μεταδίδεται από τη μαμά στα παιδιά, από τα παιδιά σε φίλους.

IMG_1906

IMG_1907

Τη λύση έρχεται να δώσει το σκυλάκι της οικογένειας που «κάνει χαρές» και έτσι πάλι σαν ντόμινο μπαίνουν  όλα στη θέση τους και όλοι βρίσκουν το κέφι τους. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την εικονογράφηση της Genevieve Godbout κάνουν το βιβλίο ιδανικό για την κατανόηση συναισθημάτων.

Έμαθα ξανά, μάλλον θυμήθηκα ξανά, πως σαν μαμά, αν δεν είμαι εγώ καλά, πως περιμένω να είναι τα παιδιά μου. Σαν γονείς προσπαθούμε να μην περνούμε τις εντάσεις μας στα παιδιά μας, αλλά που και που καλό είναι να μας το θυμίζει κάποιος.

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 5 ετών και άνω όπως η μικρή μου αλλά με πολύ ενδιαφέρον το παρακολουθεί και ο μικρός, 2 ετών, και ρωτάει σε κάθε εικόνα: «Ατό, μαμά?». Όπως λέω συχνά σε συζητήσεις τα βιβλία μπορούν να διαβαστούν από όλες τις ηλικίες, το κάθε παιδί επεξεργάζεται τις πληροφορίες με τον τρόπο του.

Θέλω να πω για την εικονογράφηση πάλι, η οποία μου άρεσε πάρα πολύ, όπως αναφέρουν οι εκδόσεις Παπαδόπουλος, είναι νοσταλγική. Όντως μου θυμίζει τα βιβλία που είχα όταν ήμουν μικρή (καλά μη φανταστείτε πολύ πίσω, γύρω στα 20 χρόνια).

Προτείνω το συγκεκριμένο βιβλίο καθώς με την απλή γραφή του και την παραστατική εικονογράφηση βοηθά τα παιδιά να μάθουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους αλλά και δυσάρεστες καταστάσεις.

Πάρτε μία ιδέα του βιβλίου εδώ καθώς επίσης διαβάστε και το πρώτο κεφάλαιο.

Θα συνεχίσουν και άλλες προτάσεις για βιβλία, οπότε μείνετε εδώ κοντά.

Και καλά αναγνώσματα!

Blogger? You are, what…?

Είμαι blogger λέω καλέ. Ναι, αλλά τι είναι αυτό? Μία ερώτηση που νομίζω πολλές «συνάδελφοι» έχετε ακούσει. Διαβάζεις διάφορα blogs, άλλα family blogs, άλλα lifestyle blogs, beauty, fashion, απ’ όλα έχει ο μπαξές. Και κάπου εκεί αποφασίζεις. Θα φτιάξω και εγώ δικό μου blog. Αμ, πως οι άλλοι καλύτεροι είναι?

Κάνεις μία εισαγωγική ανάρτηση μετά από κανα δυο αποτυχίες και πατάς το λατρεμένο κουμπί «Publish».

blog-1616979_1920

Ω! Χαρά! Πόση χαρά που έχεις και εσύ ένα δικό σου κομμάτι σε μία μικρή γωνιά του διαδικτύου. Και κάνεις κι άλλη, κι άλλη, κι άλλη αλλά δεν σε ξέρει κανείς. Ώπα λες! Κάτι πρέπει να κάνω. Ψάχνεις άλλα blogs, σχολιάζεις, δημοσιεύεις σε ομάδες bloggers και μη στα social media. Γενικά κάνεις ότι κάνουν όλοι οι άλλοι. Αλλά και πάλι η επισκεψιμότητα στο μηδέν, μη σου πω και κάτω από το μηδέν.

Θα το πω σε γνωστούς και φίλους να μπουν να το δουν. Το λες με μία χαρά, σαν να έχεις πάρει και εγώ δεν ξέρω ποιον τίτλο και παίρνεις την πρώτη κρυαδά.

-Έχω ένα blog.

-Τι έχειιιιιιις? (Ώπα ρε παιδιά τι είπα)

-Blog. Είμαι blogger.

-Και τι είναι τούτο καλέ?

-Εεε blogger. Δεν λέγεται αλλιώς.

-Και τι κάνεις σε αυτό το πως το είπεεεεεες?

-Γράφω, μοιράζομαι αυτά που θέλω.

-Και? Τι σου προσφέρει αυτό?

-Πολλά!

-Άρα πληρώνεσαι.

-Όχι βέβαια!

-Και τι το θες? Τζάμπα κόπος. Χάνεις τον χρόνο σου, γράφεις δυο σελίδες, χωρίς κέρδος κέρατα δηλαδή και άλλα τέτοια χαρούμενα…

Είμαι σίγουρη ότι πολλοί τα έχουμε ακούσει αυτά ή κάποια άλλα στην αρχή της blogικης ζωής μας.

home-office-336378_1920

Τι είναι blogging, blog, blogger τελικά?

Blogging είναι μοίρασμα, κατάθεση ψυχής, έκθεση, κριτική, διάθεση, προβολή , αλληλεπίδραση και πολλά άλλα, αλλά ας σταματήσω εδώ.

Είναι εκεί που βγάζεις τα μύχια της ψυχής σου, που δείχνεις αυτό για το οποίο είσαι περήφανη, είτε είναι μία κατασκευή, είτε ένα κατόρθωμα, είτε… οτιδήποτε τέλος πάντων σε κάνει να νιώθεις περήφανη, ξεχωριστή.

Αλλά τι να εξηγήσεις σε αυτόν που σου λέει, μα καλά τζάμπα κατάθεση και γράφεις.

Ναι ρε φίλε τζάμπα κάθομαι και γράφω αν εννοείς ότι δεν πληρώνομαι. Αλλά δεν χάνω τον χρόνο μου. Το blogging με χαλαρώνει. Αν διαπιστώσεις ότι σε αγχώνει και απολογείσαι κατ’ εμέ το έχασες το παιχνίδι. Γράψε όποτε θες, όταν σου κάνει κέφι, όταν δεν είσαι καλά και θες να τα βγάλεις από μέσα σου.

Μέχρι στιγμής αυτά και ελπίζω φίλες περίεργε να πήρες μία γεύση του τι εστί blogging.

To be continued…

Beauty corner: Έλαιο ροδιού by Amygdalea

Όπως κατάλαβες θα πω το κλασσικό. Εγκαινιάζω λοιπόν νέα κατηγορία στο blog, αυτή της ομορφιάς. Να ξέρεις δεν θέλω να το παίξω ειδικός, μόνο ειδικός δεν είμαι, μάλλον πιο πολύ άσχετη με λες. Απλά είναι κάποια προϊόντα βρε παιδί μου που σου κάθονται καλά και θες οπωσδήποτε να το πεις.

‘Ολα ξεκίνησαν στα μέσα του 2014 όταν δύο γεωπόνοι ο Θανάσης Τσαγκαδόπουλος και ο Νίκος Ρομφαίας ένωσαν τις δυνάμεις τους με πίστη στην αξιοποίηση των πρώτων υλών της ελληνική γης και δημιούργησαν την εταιρία Amygdalea.

Το αμυγδαλέλαιο της Amygdalea Βόλου φαντάζομαι το γνωρίζετε. Ήρθε η ώρα να μάθετε το νέο τους προϊόν, το έλαιο ροδιού. Και είναι ιδιαίτερη χαρά και τιμή για εμένα να είμαι από τους πρώτους που δοκίμασαν αυτό το νέο έλαιο.

IMG_1899

Το έλαιο ροδιού παράγεται από το κουκούτσι του ροδιού με τη διαδικασία της ψυχρής έκθλιψης, η οποία διασφαλίζει ότι τα θρεπτικά συστατικά που περιέχει παραμένουν ανέπαφα διατηρώντας αναλλοίωτα τόσο το φυσικό χρώμα όσο και την ιδιότητα να απορροφάται γρήγορα από την επιδερμίδα χωρίς να αφήνει κατάλοιπα.

Είναι μη ραφιναρισμένο, 100% ελληνικό προϊόν.

Βοηθά στην ανάπλαση των επιδερμικών κυττάρων και στην παραγωγή του κολλαγόνου. Προστατεύει από την πρόωρη γήρανση, λόγω των αντιοξειδωτικών που περιέχει όπως επίσης καταπολέμα την ξηροδερμία!

Επίσης από τα πρώτα σημεία που κοιτάω σε οτιδήποτε θα βάλω στο δέρμα μου είναι η μυρωδιά. Η μυρωδιά λοιπόν του ελαίου ροδιού με κέρδισε. Μυρίζει φυσικά χωρίς πρόσθετα, σαν παλιό καλό λάδι. Φυσικά αν κάποιος θέλει να μυρίζει κάπως ή τον ενοχλεί η μυρωδιά που έχει μπορεί να το αλλάξει προσθέτοντας λίγες σταγόνες αιθέριο έλαιο της αρεσκείας του. Αν και ξαναλέω (για να σε πείσω!!!) πως η μυρωδιά που έχει είναι φυσική και φεύγει σε ελάχιστα λεπτά μιας και απορροφάται πολύ γρήγορα. Και αυτό δεν είναι το ωραίο άλλωστε? Το κάθε τι να έχει τη δική του φυσική μυρωδιά!

Τέλος, άλλο ένα βασικό που αφορά τη χρηστικότητα. Έρχεται σε μπουκαλάκι των 20 ml με πολύ πρακτικό δοσομετρητή σταγόνας που σου επιτρέπει να καθορίζεις εσύ την ακριβή ποσότητα που θες. Χρησιμοποιώ το πολύ πέντε σταγόνες για όλο το πρόσωπο και αυτό όταν είναι πολύ ξηρό.

Μπορείτε να προμηθευτεί το έλαιο ροδιού αλλά και αμυγδάλου μέσα από τη σελίδα της Amygdalea στο facebook.

Chiron Kentauros με τσάι του βουνού

Πάμε λίγο για μυθολογία? Λοιπόν ο Χείρων Κένταυρος γιος του Κρόνου και της νύμφης Φιλύρας ζούσε στο βουνό των Κενταύρων, το Πήλιο. Μισός άνθρωπος, μισός άλογο, γνωστός για την ικανότητα του να θεραπεύει με βότανα αλλά και διδάσκαλος πολλών ηρώων όπως του Ηρακλή, του Αχιλλέα, του Ορφέα, του Ιάσονα και του Πηλέα, του Αρισταίου αλλά και του Ασκληπιού.

Με βάση όλα αυτά και πολλά άλλα που αν τα γράψω θα καταλήξουμε σε μάθημα ιστορίας, η οικογένεια του Π. Γιαννακούλα και της Ζ. Φιλίππου ξεκίνησαν στο χωριό Δράκεια του Πηλίου μία οικογενειακή επιχείρηση τη Chiron Kentauros που είναι παρούσα καθ’ όλη τη διάρκεια καλλιέργειας, συλλογής, επεξεργασίας και διάθεσης των βοτάνων. Μέσα σε πανέμορφα αναπαλαιωμένα κτήρια (»ζηλεύω» που μπορούν και δουλεύουν σε τέτοια κτήρια) συνδύασαν την παράδοση με τα σύγχρονα μέσα που απαιτεί η επεξεργασία και τυποποίηση των βοτάνων. Μπορείτε να κλείσετε και μία ξενάγηση τόσο στους χώρους των εργαστηρίων όσο και στις εκτάσεις που φύονται τα βότανα.

Είχα τη χαρά να δοκιμάσω το τσάι βουνού.

received_10212206378623014

Λοιπόν για το τσάι του βουνού έχει θέσει υψηλά στάνταρ καθώς πριν μερικά χρόνια φρόντιζα να το μαζεύω μόνη μου στις πλαγιές των βουνών που περιτριγυρίζουν το χωριό μου. Πλέον για αυτό φροντίζει ο άντρας μου μιας και απέκτησα μια ελαφρά υψοφοβία (σχεδόν 2000 μέτρα είναι αυτά…)

Επιτρέψτε μου λοιπόν να πω πως μπορώ να ξεχωρίσω το καλό τσάι.

Το συγκεκριμένο το δοκίμασα αμέσως μετά τη συνάντηση και έχω τις καλύτερες εντυπώσεις. Εφάμιλλο με αυτό που έπινα τόσα χρόνια, σαφώς με μια πιο ελαφριά μυρωδιά που φαντάζομαι οφείλεται στο ότι είναι πιο «καθαρό» μιας και η αποξήρανση γίνεται με τα κατάλληλα μέσα και όχι όπως την κάνω εγώ.

Το σίγουρο είναι πως θα το ξαναπροτιμήσω όπως και άλλα βότανα που διαθέτει η επιχείρηση, όπως την αχίλλεα και το σαμπούκο που δεν τα ήξερα καν.

Μπορείτε και εσείς να τα προμηθευτείτε απευθυνόμενοι στην ιστοσελίδα της επιχείρησης είτε σε συνεργαζόμενα σημεία πώλησης.

Πάσχα με τον Χρήστο και τις εκδόσεις Ψυχογιός

Φαντάζομαι πως όλοι γνωρίζετε τον Χρήστο Δημόπουλο του Ουράνιου Τόξου. Μα τι ωραία εκπομπή! Πόσο όμορφες κατασκευές! Μερικές ακόμα υπάρχουν σε εμφανή σημεία στο σπίτι μου και άλλες σε κάθε συρτάρι που υπάρχει στο σπίτι.

IMG_1896

Είχα την ευκαιρία να θυμηθώ ξανά όλον αυτόν τον ενθουσιασμό μετά τη συνάντησή μας στη Λάρισα που χάρη στις εκδόσεις Ψυχογιός πήρα στο χέρια το βιβλίο Πάσχα με τον Χρήστο. Και ο ενθουσιασμός επανήλθε.

Εμείς τιμήσαμε μία πολύ εύκολη κατασκευή που βρήκαμε, τα φαναράκια. Ο Χρήστος Δημόπουλος περιγράφει με απλό τρόπο πως μπορείς να κάνεις διάφορες κατασκευές με πραγματικά ελάχιστα υλικά που σίγουρα έχεις στο σπίτι.

Και το καλό είναι ότι επιδέχονται προσθήκες. Στα φαναράκια για παράδειγμα προσθέσαμε ξύλινα κουμπιά.

Κάναμε δύο μεγέθη και μάλιστα το πορτοκαλί το βράδυ το βάλαμε στη λάμπα έξω στην αυλή και έδωσε μία πολύ όμορφη νότα όπως διαχέονταν το φως από τις χαραμάδες. Δεν το σκέφτηκα να το φωτογραφίσω…

Εν όψει Πάσχα λοιπόν, ήρθε και έδεσε που λένε το βιβλίο. Απευθύνετε σε πολλές ηλικίες καθώς έχει κατασκευές που μπορούν να κάνουν παιδιά 3-4 ετών με μικρή βοήθεια αλλά στα περιεχόμενα θα βρείτε σταυρόλεξα, διαφορές, ζωγραφική και άλλα διάφορα που απευθύνονται σε μεγαλύτερα παιδάκια.

Αν και να σας πω την αλήθεια και τις διαφορές τις βρήκαμε και τα κρυμμένα αυγουλάκια και τις σκιές.

Πολύ χαρήκαμε που περάσαμε ευχάριστα και δημιουργικά το απόγευμα μας και μπήκαμε σε πασχαλινό κλίμα.

Να ευχαριστήσω τις εκδόσεις Ψυχογιός για την ευγενική χορηγία.

Καλό Πάσχα!