Πίκο και Λόλα, Τα όνειρα

Σου αρέσουν τα όνειρα? Πόσο συχνά ονειρεύεσαι? Και πότε τα όνειρα βγαίνουν αληθινά? Πάμε να δούμε τα όνειρα που κάνουν ο Πίκο και η Λόλα και μαζί τους να ονειρευτούμε και εμείς?

IMG_2072.JPG

Λοιπόν, για τον Πίκο είναι ώρα για ύπνο, η Λόλα όμως δεν νυστάζει. Τον πιάνει από το χέρι και τον ταξιδεύει σε έναν μαγευτικό ονειρόκοσμο. Ξεκινούν να αφηγούνται τα όνειρά τους και πηδώντας από το ένα συννεφάκι στο άλλο καταλήγουν να πέφτουν για ύπνο με κρεβάτι τον έναστρο ουρανό. Τους νανούρισαν τα αστέρια λοιπόν και στο όνειρό τους είχαν ότι ζητήσαν.

Ο Πίκο και η Λόλα σε αυτό, αλλά και στα άλλα βιβλία της σειράς που κυκλοφορούν μας ταξιδεύουν σε έναν πολύχρωμο μαγευτικό κόσμο. Μέσα από τα απλά αλλά τόσο καλογραμμένα στιχάκια μαθαίνουμε από πολύ νωρίς για τη φιλία και τη συνεργασία, δύο έννοιες αλληλένδετες. Αλλά δουλεύουμε και τη φαντασία μας και μεταφερόμαστε σε έναν κόσμο που τα όνειρα βγαίνουν αληθινά.

Αυτό το βιβλίο λοιπόν, από τη στιγμή που το πήραμε στα χέρια μας χάρη στην ευγενική διάθεση των εκδόσεων Μεταίχμιο θα το διαβάσουμε σίγουρα μία φορά μέσα στη μέρα. Απευθύνεται σε παιδάκια από 2 ετών αλλά άνετα το παρακολουθούν και παιδάκια μεγαλύτερης ηλικίας. Κύριο ρόλο παίζει η εικονογράφηση που είναι τόσο προσεγμένη στη λεπτομέρεια και τόσο παραστατική που περιγράφει την κάθε στιχομυθία ξεχωριστά.

Μπορείτε να δείτε το βιβλίο εδώ

Ταξιδεύουμε λοιπόν και ονειρευόμαστε και το σίγουρο είναι πως θα αποκτήσουμε και τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς για να μάθουμε τα κατορθώματα των δυο φίλων μας!

Καλές αναγνώσεις!

Advertisements

Ένα βιβλίο και ένα ξεκίνημα

Είμαι πολύ χαρούμενη για αυτή την ανάρτηση και για τις προσεχείς. Αυτό οφείλεται στη συνεργασία του blog με τον καταξιωμένο εκδοτικό οίκο Παπαδόπουλος, τον οποίο και εκτιμώ για το έργο του τόσα χρόνια τόσο στο παιδικό βιβλίο όσο και τις στις εκδόσεις ενηλίκων. Οπότε προετοιμάσου για πολλές βιβλιοπαρουσιάσεις καθώς τα δυο μικρά ζουζούνια μου κάθε βράδυ με ξετινάζουν στο διάβασμα.

Πάμε στο σημερινό βιβλίο τώρα.

IMG_1904

Λοιπόν, το «Γιατί δεν έχω κέφια» της Charlotte Zolotow ήταν από τα πρώτα βιβλία που είχα στη λίστα μου. Η συγγραφέας εξηγεί με πολύ απλά λόγια τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε όλοι μας κάθε μέρα.

IMG_1905

Ξεκινάει με τον μπαμπά που δεν φίλησε τη μαμά πριν φύγει από το σπίτι. Αυτό σε συνδυασμό με την γκρίζα βροχερή μέρα, είχε αποτέλεσμα μία αλυσιδωτή αντίδραση, σαν ντόμινο, και ο εκνευρισμός μεταδίδεται από τη μαμά στα παιδιά, από τα παιδιά σε φίλους.

IMG_1906

IMG_1907

Τη λύση έρχεται να δώσει το σκυλάκι της οικογένειας που «κάνει χαρές» και έτσι πάλι σαν ντόμινο μπαίνουν  όλα στη θέση τους και όλοι βρίσκουν το κέφι τους. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την εικονογράφηση της Genevieve Godbout κάνουν το βιβλίο ιδανικό για την κατανόηση συναισθημάτων.

Έμαθα ξανά, μάλλον θυμήθηκα ξανά, πως σαν μαμά, αν δεν είμαι εγώ καλά, πως περιμένω να είναι τα παιδιά μου. Σαν γονείς προσπαθούμε να μην περνούμε τις εντάσεις μας στα παιδιά μας, αλλά που και που καλό είναι να μας το θυμίζει κάποιος.

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 5 ετών και άνω όπως η μικρή μου αλλά με πολύ ενδιαφέρον το παρακολουθεί και ο μικρός, 2 ετών, και ρωτάει σε κάθε εικόνα: «Ατό, μαμά?». Όπως λέω συχνά σε συζητήσεις τα βιβλία μπορούν να διαβαστούν από όλες τις ηλικίες, το κάθε παιδί επεξεργάζεται τις πληροφορίες με τον τρόπο του.

Θέλω να πω για την εικονογράφηση πάλι, η οποία μου άρεσε πάρα πολύ, όπως αναφέρουν οι εκδόσεις Παπαδόπουλος, είναι νοσταλγική. Όντως μου θυμίζει τα βιβλία που είχα όταν ήμουν μικρή (καλά μη φανταστείτε πολύ πίσω, γύρω στα 20 χρόνια).

Προτείνω το συγκεκριμένο βιβλίο καθώς με την απλή γραφή του και την παραστατική εικονογράφηση βοηθά τα παιδιά να μάθουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους αλλά και δυσάρεστες καταστάσεις.

Πάρτε μία ιδέα του βιβλίου εδώ καθώς επίσης διαβάστε και το πρώτο κεφάλαιο.

Θα συνεχίσουν και άλλες προτάσεις για βιβλία, οπότε μείνετε εδώ κοντά.

Και καλά αναγνώσματα!