Με ένα παιδί στο σπίτι

Και ξαφνικά βρίσκεσαι με ένα παιδί στο σπίτι. Από εκεί που έχεις συνηθίσει με δύο παιδιά να γυρίζουν στα πόδια σου τώρα η απόλυτη ησυχία. Αφήνεις το νήπιο στο σχολείο την πρώτη μέρα το χαιρετάς και φεύγεις αμέσως. Ξέρεις ούτως ή άλλως ότι θέλει να καθίσει στο σχολείο. Στρίβεις τη γωνία σπρώχνοντας ένα καρότσι, του οποίου έχει σπάσει και η ρόδα και σε δυσκολεύει, και νιώθεις ένα σφίξιμο στην καρδιά, νιώθεις ένα μάτι υγρό και πασχίζεις να μην τρέξει το δάκρυ κοιτώντας το αεροπλάνο που περνάει από πάνω σου. Και τώρα μέρες μετά κοντεύουν μεσάνυχτα και τα σκέφτεσαι αυτά και γελάς. Τρως το προτελευταίο γλυκό από αυτά που αγόρασες καθυστερημένα για την επέτειο του γάμου σου που ξέχασες (όπως κάθε χρονιά άλλωστε, μα με τίποτα δεν τη θυμάσαι αυτή τη μέρα).

Περάσαμε περίοδο προσαρμογής, μας ρωτάνε. Προσαρμογή ναι αλλά για ποιον? Για τη νεαρά δεσποινίδα πάντως δεν υπάρχει τέτοια λέξη. Ποια προσαρμογή? Για τη μαμά της νεαράς όμως? Ε λοιπόν ναι. Μου κακοφαίνεται που στο σπίτι επικρατεί μισή φασαρία. Αλλιώς τα είχα συνηθίσει και δεν είμαι και άνθρωπος των αλλαγών. Αλλά νομίζω ότι προσαρμόστηκε και η μαμά της νεαράς δεσποινίδος και όλα πλέον βαίνουν καλώς.

Και σε ένα,δυο χρόνια θα είμαι με κανένα παιδί στο σπίτι το πρωί. Μήπως ήρθε η ώρα να κάνουμε και ένα τρίτο, εεε, φανταστικέ αντρούλη??!?!?!

Fact πρώτης ημέρας: Πάμε στο σχολείο και περιμένουμε τη σειρά μας να μπούμε μέσα. Της εξηγώ ότι θα περάσουν πρώτα τα παιδάκια που είναι μπροστά μας και μετά εμείς. Ξαφνικά δύο παιδάκια κλαίνε σπαρακτικά. Τρομοκρατήθηκα εγώ μην τυχόν και τρομοκρατηθεί η μικρή και σκύβω και της ψιθυρίζω: Αγάπη μου θες να πας στο σχολείο? Μόνο ένα «ναι» άκουσα. Ούτε που πρόλαβα να τη δω να μπαίνει στην τάξη της.

 

Advertisements

4 thoughts on “Με ένα παιδί στο σπίτι

  1. Παρόμοια προσαρμογή πέρασα κι εγώ, όταν στα τριάμησι ο μεγάλος ξεκίνησε παιδικό σταθμό. Με την κοιλιά μέχρι πάνω, έγκυος στο μικρούλη μας, να στέκομαι όρθια στο απέναντι πεζοδρόμιο και να κλαίω που το παιδί μου δεν με ζητάει καθόλου ενώ άλλα δεν ξεκολλούσαν από τις μανάδες τους. Με μάζεψαν οι δασκάλες και συνήρθα, πήρε δυο βδομάδες να το πάρω απόφαση ότι το παιδί δεν θα περάσει προσαρμογή τελικά.

    Μάλλον αυτό σημαίνει ότι κάτι κάναμε σωστά, ε Νίκη; Τα γεμίσαμε τα παιδιά μας με αγάπη κι αγκαλιές, και φύγαν απο το σπίτι χορτασμένα, έτοιμα για το επόμενο βήμα. ❤

    Μου αρέσει!

    • Κοίτα στο να την αφήσω εκεί ήμουν πιο χαλαρή. Την άφησα έφυγα έστριψα τη γωνία. Ένα σφίξιμο στην καρδιά το είχα, και κάτι κύλησε από το μάτι μου, αλλά το προσπέρασα.
      Σίγουρα κάτι κάναμε Μαρία μου!! Θα το μάθουμε στην πορεία!!

      Μου αρέσει!

  2. Νίκη μου εγω ανακουφήστικα οταν πήγε σχολείο η Δώρα. Είχα κουραστεί αρκετά με το μωρο στο σπιτι και επιπλέον ήθελα λιγο χρόνο αποκλειστικα με το μωρο.
    Βεβαια το αναζητούσα γιατι πήγε με πολυ μεγάλη χαρά μιας και είχε να δει τους φίλους της απο το Πάσχα.
    Πλέον απολαμβάνω περισσότερο ετσι τα κοριτσια μου. Η καθεμία εχει τον χρόνο της με την μαμά αλλα και εγω εχω χρόνο για εμένα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s